Do ślubu cywilnego w Polsce potrzebujecie ważnego dowodu osobistego albo paszportu, osobistej wizyty obojga narzeczonych w USC, złożenia zapewnienia o braku przeszkód prawnych oraz wniesienia opłaty skarbowej. Formalności najlepiej załatwić z wyprzedzeniem, ponieważ ślub może odbyć się najwcześniej po upływie miesiąca od złożenia zapewnienia.
Jakie dokumenty są potrzebne do ślubu cywilnego?
Każde z narzeczonych powinno osobiście stawić się w wybranym Urzędzie Stanu Cywilnego. Zameldowanie nie decyduje o właściwości urzędu, dlatego możecie wybrać USC w dowolnej miejscowości w Polsce.
Podczas wizyty należy przedstawić:
- ważny dowód osobisty albo paszport każdego z narzeczonych,
- potwierdzenie wniesienia opłaty skarbowej za sporządzenie aktu małżeństwa,
- dokumenty dodatkowe, jeśli wynikają z waszej sytuacji osobistej lub obywatelstwa.
W USC narzeczeni składają także zapewnienie o braku okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa. Jest to formalne oświadczenie, że nie istnieją przeszkody prawne do ślubu. Nie trzeba przynosić gotowego formularza, ponieważ zapewnienie składa się przed kierownikiem USC.
Dokumenty zależne od sytuacji narzeczonych
Osoby stanu wolnego, które mają polskie akty stanu cywilnego zarejestrowane w kraju, zwykle nie muszą dostarczać odpisów aktów urodzenia. Urząd może pozyskać potrzebne dane z rejestru państwowego. Dodatkowe dokumenty mogą być jednak wymagane w określonych przypadkach:
| Sytuacja | Wymagany dokument | Ważne informacje |
|---|---|---|
| Osoba po rozwodzie | Odpis aktu małżeństwa z adnotacją o rozwodzie albo dokument potwierdzający ustanie małżeństwa | Urząd może wskazać konkretny dokument zależnie od sposobu zarejestrowania danych. |
| Wdowiec lub wdowa | Odpis aktu zgonu poprzedniego małżonka | Dokument potwierdza ustanie wcześniejszego małżeństwa. |
| Cudzoziemiec | Dokument potwierdzający możliwość zawarcia małżeństwa według prawa ojczystego | Dokument powinien być przetłumaczony na język polski przez tłumacza przysięgłego, jeśli nie został sporządzony po polsku. |
W przypadku cudzoziemca USC może wymagać także paszportu, dokumentu potwierdzającego legalność pobytu oraz dodatkowych wyjaśnień. Zakres dokumentów zależy od państwa pochodzenia i jego przepisów. Przed wizytą należy potwierdzić listę w wybranym urzędzie.
Jak wygląda procedura w USC?
Formalności można uporządkować w kilku krokach:
- Wybierzcie USC, w którym chcecie zawrzeć małżeństwo.
- Umówcie wizytę i stawcie się w urzędzie osobiście z ważnymi dokumentami tożsamości.
- Złóżcie zapewnienia o braku przeszkód prawnych do zawarcia małżeństwa.
- Wybierzcie datę i godzinę ceremonii, uwzględniając ustawowy termin oczekiwania.
- Wnieście opłatę skarbową i zachowajcie potwierdzenie zapłaty.
Standardowa opłata skarbowa za sporządzenie aktu małżeństwa wynosi 84 zł. Przed wpłatą sprawdźcie numer rachunku i aktualne zasady płatności na stronie wybranego USC lub urzędu gminy, ponieważ sposób wniesienia opłaty może się różnić.
Ślub cywilny może odbyć się po upływie miesiąca od dnia złożenia zapewnienia. W uzasadnionych przypadkach kierownik USC może zezwolić na wcześniejszy termin. Ceremonia poza lokalem USC wiąże się z dodatkową opłatą, której wysokość wynika z przepisów i powinna zostać potwierdzona w urzędzie.
Co sprawdzić przed wizytą?
Przed wyjściem do USC sprawdźcie, czy macie:
- ważne dowody osobiste lub paszporty,
- potwierdzenie opłaty skarbowej,
- dokumenty potwierdzające rozwód lub wdowieństwo, jeśli dotyczą któregoś z narzeczonych,
- dokumenty i tłumaczenia wymagane od cudzoziemca, jeśli jedna z osób nie ma polskiego obywatelstwa,
- ustaloną datę ceremonii oraz dane świadków.
Świadkowie nie muszą być małżeństwem ani osobami stanu wolnego. Przepisy nie wykluczają rozwodników. Najważniejsze, aby mieli ukończone 18 lat, posiadali ważny dokument tożsamości i mogli podpisać akt małżeństwa.
Najbezpieczniej skontaktować się z wybranym USC przed wizytą, szczególnie gdy jedno z narzeczonych jest cudzoziemcem, było wcześniej w związku małżeńskim albo planujecie ślub poza urzędem. Pozwoli to potwierdzić aktualną listę dokumentów i uniknąć przekładania terminu.
